İntrakardiyak defibrilatörü olan hastalarda odak grup görüşmeleri ile hasta deneyimlerinin belirlenmesi ve yaşam kelitesinin incelenmesi

Araştırma, intrakardiyak defibrilatörü olan hastaların deneyimlerini tanımlamak ve yaşayan kalitesi düzeylerini incelemek amacıyla niteliksel ve niceliksel yöntem kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın niteliksel bölümünde, Ege Üniversitesi ve Dokuz Eylül Üniversite Hastanesinde ICD yerleştirilen ve araştırma kriterlerine uyan hastalardan dört grup oluşturularak odak grup görüşmeleri yapılmış ve çalışmaya 19 hasta katılmıştır. Niceliksel bölümünde aynı hastanelerde ICD yerleştirilen 25 hasta araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Bu hastalardan 19ʼu aynı zamanda niteliksel çalışmaya katılan hastalardır. Veriler, sosyo-demografik özellikler formu, yarı yapılandırılmış görüşme formu ve SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Odak grup görüşmeleriyle elde edilen verilerin analizi için, teyp kaydı ile elde edilen veriler görüşme bittikten hemen sonra araştırmacı tarafından bilgisayarda hiçbir değişiklik yapılmadan ham veri olarak yazılmış daha önceden belirlenen ve çalışma sonunda da doğrulanan temalara göre sınıflandırılmıştır. Daha sonra tüm bu veriler yorumlanarak rapor haline getirilmiştir. Yaşam kalitesinin incelenmesi sonucu elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, Mann Whitney U testi, Krıskall-Wallis ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Odak grup sonunda hastalar; Beklenmedik anda şok alma korkusunun günlük yaşam aktivitelerini, sosyal yaşamlarını ve aile içi ilişkilerini etkilediğini, Uyumsuzluk, unutkanlık, beden imajında değişiklik yaşadıklarını, Korku, sinirlilik ve endişe, öfke, tedirginlik, çelişki yaşadıklarını, aynı zamanda pille yaşamaktan memnun olduklarını, kendilerini güvende hissettiklerini, Şoku patlama, şimşek çakar gibi, göğsüne yumruk vuruyor gibi, elektrik çarpması gibi hissettiklerini ve şok sırasında anksiyete, ölüm korkusu, çaresizlik yaşadıklarını, Sağlık personelinden aracın fonksiyonu, yaşamlarını nasıl etkileyeceği konusunda yeterli bilgi almadıklarını, ICD takılması gereken diğer hastalara aracı tereddüt etmeden taktırmalarını önerdiklerini ifade etmişlerdir. Yaşam kalitesinin incelenmesi sonucunda; hastaların eğitim düzeyleri ile fiziksel rol güçlüğü arasında ve implantasyon süresi ile genel sağlık algısı alt ölçeği arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Bireylerin aldıkları şok sayısı ve hastaneye yatma sıklığı ile sosyal fonksiyon alt ölçeği arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, kapsamlı eğitim programlarının hazırlanması, multidisipliner ekip yaklaşımı, baş etme tekniklerinin öğretilmesi ve destek grup oluşturulması önerilmiştir.