Diş hekimliğinde klinik ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin etkinliğinin değerlendirilmesine yönelik bir araştırma

Bu çalışma, mezuniyet öncesi diş hekimliği eğitiminde klinik becerilerin değerlendirilmesinde kullanılan geleneksel değerlendirme formları ile dijital ortamda uygulanan analitik rubriklerin geçerlik ve güvenirlik açısından karşılaştırılmasını amaçlamaktadır. Araştırmaya 2024–2025 eğitim-öğretim yılında multidisipliner klinik eğitime katılan 5. sınıf öğrencileri dahil edilmiştir. Öğrencilerin gerçekleştirdiği geçici restorasyon, dolgu sökümü ve Sınıf I kompozit restorasyon uygulamaları, hem geleneksel formlar hem de KEYPS yazılımı ile yapılandırılmış analitik rubrikler kullanılarak değerlendirilmiştir. Ölçme araçlarının iç tutarlılıkları Cronbach alfa katsayısı ile hesaplanmış, kapsam geçerlikleri uzman görüşlerine dayalı olarak Lawshe yöntemiyle belirlenmiştir. Değerlendiriciler arası tutarlılık ise Intraclass Correlation Coefficient (ICC) yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular, analitik rubriklerin özellikle iç tutarlılık ve kapsam geçerliği açısından geleneksel formlara kıyasla daha yüksek psikometrik özellikler sunduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, dijital sistemle yapılan değerlendirmelerin öğrenci performansına ilişkin daha ayrıntılı ve izlenebilir veriler sağladığı gözlemlenmiştir.

This study aimed to compare traditional assessment forms and digitally implemented analytic rubrics in terms of validity and reliability for evaluating clinical competencies in predoctoral dental education. The study included fifth-year students who participated in multidisciplinary clinical training during the 2024–2025 academic year. Student performances in provisional restoration, amalgam removal, and Class I composite restoration procedures were evaluated using both traditional forms and analytic rubrics generated via the KEYPS software. Internal consistency of the assessment tools was calculated using Cronbach’s alpha coefficients, while content validity was determined based on expert opinion through the Lawshe method. Interrater reliability was assessed using the Intraclass Correlation Coefficient (ICC). The findings indicated that analytic rubrics demonstrated superior psychometric properties compared to traditional forms, particularly in terms of internal consistency and content validity. Furthermore, digital rubric-based evaluations enabled more detailed, standardized, and traceable assessment of student performance.