Hıristiyan Mimarisinde “İki Sütun ve Üç Kemer” İkonolojisi

Bu çalışma, erken Hıristiyan ve Bizans mimarisinde yaygın biçimde karşımıza çıkan “iki sütun ve üç kemer” düzenlemesinin ikonolojik temellerini ve tarihsel gelişimini incelemektedir. Söz konusu mimari form, özellikle kilise apsislerinde yer alan pencerelerde sembolik bir anlam kazanmış ve Hıristiyan inancındaki Teslis (Baba, Oğul ve Kutsal Ruh) anlayışını temsil edecek şekilde yorumlanmıştır. Araştırmada, Anadolu’daki erken dönem Hıristiyan kiliseleri ile Bizans, Roma, Suriye ve Ermeni mimarisi arasındaki kültürel ve yapısal etkileşimler analiz edilmiştir. Mimari formların sadece estetik değil aynı zamanda metafizik, ritüel ve teolojik boyutlarıyla da anlam kazandığı gösterilmiştir. Çalışma, Hıristiyan mimarisinin temel ikonografik ögelerinden biri olan bu formun, farklı coğrafyalarda ve inanç sistemlerinde geçirdiği dönüşüm sürecini bütüncül bir yaklaşımla ele almayı amaçlamaktadır.