Bir üniversite hastanesinde dahili birimlerde görevli hekimlerin fitoterapiye ilişkin genel tutum ve görüşlerinin incelenmesi

Hastalıkların tedavisinde bitkilerin kullanılması insanlık tarihi kadar köklüdür. Bitkisel ürünler ile tedavi (fitoterapi), günümüzde gerek hekimler ve sağlık çalışanları, gerekse hastalar tarafından giderek artan düzeyde kullanılmaktadır.Artan bu kullanıma rağmen fitoterapi uygulamalarının kanıta dayalı tıpta yadsınır halde olması ve öğrenmeye olan direnç sebebiyle kullanan hastalarda görülebilecek yararlı etkileri farkedememek ve olası yan etkiler ile de baş edememek bir sorun olarak görünmektedir. Bu çalışmamızda Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi (DEÜTF) Dahili Birimlerde görevli hekimlerin fitoterapiye ilişkin genel tutum ve görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. 01.Mart-10.Mayis.2021 tarihleri arasında DEÜTF dahili birimlerinde görev yapan 150 hekim çalışmaya dahil edildi. Katılımcılara birinci bölüm, demografik verilerini; ikinci bölüm, fitoterapi hakkında genel bilgilerini ve tutumlarını; üçüncü bölümde ise fitoterapinin uygulanabilirliği ve tedavide kullanımı hakkında görüşlerini değerlendirmeyi amaçlayan toplam 28 sorudan oluşan anket uygulandı. Katılımcıların 73 ü asistan kalan 77 kişi uzman,docent ve profesör olarak değişmekte olup %42.7 si erkek, %57.3 ü kadındı. Yaş ortalaması 33.13±7.63 dü. Katılımcıların sadece %8.7 si fitoterapi ile ilgilendiğini ifade etti. Hekimlerin karşı olma veya ilgilenmeme sebeplerinin başlıcaları, fitoterapinin kanıtlanmış bir tedavi olmaması(%60), hastaların önerilen tedaviyi bilinçsiz kullanacağı düşüncesi (%52) yasal düzenlemenin yetersiz olması (%46), sadece plasebo etkisi olabileceği (%20) ve zararlı yan etkilerinin olabileceği (%12.7) düşüncesidir.Çalışmada cinsiyet ile fitoterapi ile ilgilenme arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0.748). Çalışmaya katılan hekimlerin %96 sınınvizitlerisırasında hastalarından anamnezalırken bitkisel ürün kullanıp kullanmadıklarını sordukları değerlendirildi.Meslekitecrübe ile fitoterapi uygulamaya eğilim arasında fark yoktu (p=0.85). Öğretim elemanları ile asistan hekimlerin fitoterapi sertifikasyon programına katılma arasında anlamlı fark yok iken(p=0.30)fitoterapi yüksek lisans yapma isteği açısından aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı(p<0.011).

The use of herbs in the treatment of diseases dates back to the beginning of human history. Treatment with herbal products (phytotherapy), today need to physicians and health professionals, and patients are increasingly being used increasingly by levels. Despite this increasing use, the fact that phytotherapy practices are denied in evidence-based medicine and because of the resistance to learning phytotherapy, not being able to recognize the beneficial effects that can be seen in patients and not being able to cope with possible side effects seems to be a problem. In this study, it was aimed to examine the general attitudes and opinions of the physicians working in the Internal Units of Dokuz Eylül University Faculty of Medicine on phytotherapy. 150 physicians working in the Internal Units of Dokuz Eylül University Faculty of Medicine between March 1 and May 10, 2021 were included in the study. Participants first part, demographic data; the second part includes general knowledge and attitudes about phytotherapy; in the third part, a questionnaire consisting of 28 questions was applied to evaluate the opinions about the applicability of phytotherapy and its use in treatment. 73 of the participants are assistants the other 77 participants ranged from experts, docents and professors, with 42.7% male and 57.3% female. The average age was 33.13 ± 7.63. Only 8.7% of the participants stated that they were interested in phytotherapy. The major reasons of the opposition or indifference are lack of evidence-based and not having enough study in this subject (60%), the thought that patients will use the recommended treatment unconsciously (52%)the insufficient legal regulations (46%), only being able to be a the placebo effect (20%), and the thinking of being able to have harmful side effects (12.7%).There was not statistically significant difference between gender and interest in phytotherapy (p= 0.748). It was evaluated that 96% of the physicians participating in the study asked whether they used herbal products while taking anamnesis from their patients during their visit. There was no difference between professional experience and tendency to apply phytotherapy (p = 0.85). While there was no significant difference between residents and other specialists in participating in the phytotherapy certificate program (p = 0.30), there was a statistically significant difference between them in terms of participating in the phytotherapy master's degree (p <0.011).